Bokmålsordboka
stime 2
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å stime | stimer | stima | har stima | stim! |
| stimet | har stimet | |||
| stimte | har stimt |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| stima + noun | stima + noun | den/det stima + noun | stima + noun | stimende |
| stimet + noun | stimet + noun | den/det stimede + noun | stimede + noun | |
| den/det stimete + noun | stimete + noun | |||
| stimt + noun | stimt + noun | den/det stimte + noun | stimte + noun | |