Bokmålsordboka
spankulere
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å spankulere | spankulerer | spankulerte | har spankulert | spankuler! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| spankulert + noun | spankulert + noun | den/det spankulerte + noun | spankulerte + noun | spankulerende |