Bokmålsordboka
maniert
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| maniert | maniert | manierte | manierte |
Etymology
av fransk maniéré; jamfør manerSenses and Example Sentences
unaturlig, tilgjort, søkt
Example
- en maniert spillestil;
- maniert språkbruk