Bokmålsordboka
knalle
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å knalle | knaller | knalla | har knalla | knall! |
| knallet | har knallet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| knalla + noun | knalla + noun | den/det knalla + noun | knalla + noun | knallende |
| knallet + noun | knallet + noun | den/det knallede + noun | knallede + noun | |
| den/det knallete + noun | knallete + noun | |||