Bokmålsordboka
konfrontering
noun masculine or feminine
| gender | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form | |
| masculine | en konfrontering | konfronteringen | konfronteringer | konfronteringene |
| feminine | ei/en konfrontering | konfronteringa | ||
Senses and Example Sentences
det å konfrontere eller bli konfrontert;
jamfør konfrontasjon
Example
- en politisk samtale uten konfrontering og krangel