Bokmålsordboka
eime
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å eime | eimer | eima | har eima | eim! |
| eimet | har eimet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| eima + noun | eima + noun | den/det eima + noun | eima + noun | eimende |
| eimet + noun | eimet + noun | den/det eimede + noun | eimede + noun | |
| den/det eimete + noun | eimete + noun | |||