Bokmålsordboka
utsvinging, utsvingning
substantiv hankjønn eller hunkjønn
| kjønn | entall | flertall | ||
|---|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form | |
| hankjønn | en utsvinging | utsvingingen | utsvinginger | utsvingingene |
| en utsvingning | utsvingningen | utsvingninger | utsvingningene | |
| hunkjønn | ei/en utsvinging | utsvinginga | utsvinginger | utsvingingene |
| ei/en utsvingning | utsvingninga | utsvingninger | utsvingningene | |