Bokmålsordboka
strutte
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å strutte | strutter | strutta | har strutta | strutt! |
| struttet | har struttet | |||
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| strutta + noun | strutta + noun | den/det strutta + noun | strutta + noun | struttende |
| struttet + noun | struttet + noun | den/det struttede + noun | struttede + noun | |
| den/det struttete + noun | struttete + noun | |||
Etymology
beslektet med strutSenses and Example Sentences
- stå ut
Example
- skjørtet struttet
- være fullstappet;svulme
Example
- strutte av sunnhet;
- strutte av stolthet
- brukt som adjektiv:
- en struttende lommebok;
- struttende bryster