Bokmålsordboka
skusle, skutle
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å skusle | skusler | skusla | har skusla | skusl!skusle! |
| skuslet | har skuslet | |||
| å skutle | skutler | skutla | har skutla | skutl!skutle! |
| skutlet | har skutlet | |||
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | flertall | |
| skusla + substantiv | skusla + substantiv | den/det skusla + substantiv | skusla + substantiv | skuslende |
| skuslet + substantiv | skuslet + substantiv | den/det skuslede + substantiv | skuslede + substantiv | |
| den/det skuslete + substantiv | skuslete + substantiv | |||
| skutla + substantiv | skutla + substantiv | den/det skutla + substantiv | skutla + substantiv | skutlende |
| skutlet + substantiv | skutlet + substantiv | den/det skutlede + substantiv | skutlede + substantiv | |
| den/det skutlete + substantiv | skutlete + substantiv | |||