Bokmålsordboka
klampe
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å klampe | klamper | klampa | har klampa | klamp! |
| klampet | har klampet | |||
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | flertall | |
| klampa + substantiv | klampa + substantiv | den/det klampa + substantiv | klampa + substantiv | klampende |
| klampet + substantiv | klampet + substantiv | den/det klampede + substantiv | klampede + substantiv | |
| den/det klampete + substantiv | klampete + substantiv | |||
Betydning og bruk
- gå tungt og larmende
Eksempel
- gå og klampe i tunge støvler
- sette klamp (1) på