Bokmålsordboka
bondehøvding
substantiv hankjønn
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en bondehøvding | bondehøvdingen | bondehøvdinger | bondehøvdingene |
Betydning og bruk
særlig før: leder for bøndene;
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| ubestemt form | bestemt form | ubestemt form | bestemt form |
| en bondehøvding | bondehøvdingen | bondehøvdinger | bondehøvdingene |