Bokmålsordboka
benådet, benåda
adjektiv
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| benåda | benåda | benåda | benåda |
| benådet | benådet | benådede | benådede |
| benådete | benådete | ||
| entall | flertall | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hunkjønn | intetkjønn | bestemt form | |
| benåda | benåda | benåda | benåda |
| benådet | benådet | benådede | benådede |
| benådete | benådete | ||