suveren 2
прикметник
Походження
frå fransk ‘høgast’Значення та вживання
- fri, sjølvråden, ubunden
Приклад
- ein suveren stat
- svært god eller dyktig
Приклад
- ho er suveren i engelsk;
- vere suveren i ein konkurranse
- brukt som adverb:
- spele heilt suverent
- absolutt, fullstendig
Приклад
- ei suveren forakt for spelereglane
- brukt som adverb:
- suverent sjå bort frå klagene