Перейти до основного вмісту
Доступність
ordbøkene.no, Cловник букмола та Словник нюношка

Розширений пошук

Простий пошук
Про розширений пошук
75 результатів

Словник нюношка 75 oppslagsord

bok 2

іменник жіночий

Походження

norrønt bók; same opphav som bok (1

Значення та вживання

  1. tre med gråleg stamme;
    slekt i bøkefamilien;
    Fagus
  2. ved eller emne av bok (2, 1)
Сторінка статті

trestamme

іменник жіночий або чоловічий

Значення та вживання

kraftig, loddrett del av eit tre som går frå rota og deler seg ut i greiner;
Сторінка статті

snuble

snubla

дієслово

Походження

truleg av snubbe

Значення та вживання

  1. uventa støyte foten mot noko så ein mistar jamvekta;
    falle, ramle;
    Приклад
    • han snubla og fall;
    • snuble i ein stein
    • brukt som adverb:
      • løysinga ligg snublande nær
  2. gå utstøtt;
    vakle
    Приклад
    • jentene snubla ned trappa i mørkeret
    • brukt som adjektiv:
      • ein snublande gange
  3. i overført tyding: gjere noko på ein feilaktig, usikker eller tilfeldig måte
    Приклад
    • bedrifta snubla i regelverket;
    • laget snublar seg av garde i cupen
  4. tale med unaturlege avbrot i uttalen av ord;
    stamme, stotre
    Приклад
    • ho var så ivrig at ho snubla i orda;
    • han snubla i uttalen av det lange ordet

Фіксовані вирази

  • snuble over
    finne eller kome over noko ganske tilfeldig
    • eg snubla over viktig informasjon på nett
Сторінка статті

teutonar

іменник чоловічий

Походження

av latin teutoni, teutones; samanheng med tjod

Значення та вживання

fram til omkring 100 f.Kr.: medlem av ei germansk stamme som opphavleg kom frå Jylland
Приклад
  • teutonarane slost mot den romerske hæren fleire gonger
Сторінка статті

stamme 3

stamma

дієслово

Походження

norrønt stama; samanheng med stam (2

Значення та вживання

  1. tale støytvis, hakkande og usikkert, ofte på grunn av nervøsitet eller liknande;
    Приклад
    • bli nervøs og byrje å hakke og stamme
  2. tale støytvis og gjenta stavingar på grunn av talevanske
    Приклад
    • barn som stammar, blir ofte erta
Сторінка статті

stam 2

прикметник

Походження

norrønt stammr; av stamme (3

Значення та вживання

som talar støytvis eller hakkande;
Сторінка статті

rotord

іменник середній

Походження

av rot (1

Значення та вживання

ord som kan stå aleine eller vere del av ei stamme (1, 5), og som er utan avleiingar eller bøyingsending;
jamfør rot (1, 7)
Приклад
  • ordet ‘skjærselden’ er samansett av rotorda ‘skjær’ og ‘eld’
Сторінка статті

rot 1

іменник жіночий

Походження

norrønt rót

Значення та вживання

  1. del av ei plante som går ned i jorda
    Приклад
    • bjørka har lange røter;
    • frå rot til topp
  2. plante med særleg godt utvikla underjordisk del
  3. nedste del av noko som utgjer eit feste til noko anna;
  4. i overført tyding: noko som har festa seg som noko stabilt og akseptert;
    grunnlag, tilknyting, rotfeste (1, 2)
    Приклад
    • planen har ikkje rot i røyndomen;
    • ein kultur med djupe røter
  5. utgangspunkt for noko;
    Приклад
    • rota til alt vondt;
    • rota til problema ligg i fortida deira
  6. i matematikk: tal i høve til eit anna tal som det blir likt når ein multipliserer det med seg sjølv (éin eller fleire gonger)
    Приклад
    • rota av 16 er 4
  7. i språkvitskap: del av ord som kan stå aleine eller vere del av ei stamme (1, 5), og som er utan avleiingar eller bøyingsending;
    jamfør rotord

Фіксовані вирази

  • ha si rot i
    stamme frå
  • rykkje opp med rota
    fjerne for godt;
    utrydde
  • ròtne på rot
    gå i oppløysing;
    forfalle
    • skogen ròtna på rot
  • slå rot
    1. utvikle røter og byrje å vekse
      • planta har slått rot og vil kanskje begynne å blomstre til sommaren
    2. utvikle tilhøyrsle til ein stad;
      kjenne seg heime;
      til skilnad frå å vere rotlaus
      • dei slo raskt rot i den nye byen
    3. feste seg, få grobotn
      • tankane slo rot
Сторінка статті

stomn

іменник чоловічий

Походження

norrønt stofn; samanheng med stuv

Значення та вживання

  1. kraftig, loddrett del av eit tre eller ei stor plante som går frå rota og deler seg ut i greiner;
  2. i språkvitskap: del av eit ord som er att når bøyingsendingar er tekne bort;
Сторінка статті

suffiks

іменник середній

Походження

frå latin, av suffigere ‘feste noko nedanfor eller bak’

Значення та вживання

i språkvitskap: språkelement som kan leggast eller er lagt til etter ei stamme (1, 5);
Приклад
  • vanlege avleiingssuffiks i norsk er ‘-dom’, ‘-leik’, ‘-leg’ og ‘-skap’
Сторінка статті