monoton
прикметник
Походження
gjennom fransk; frå gresk , av tonos ‘tone’Значення та вживання
- om lyd eller røyst: med same tone(høgd) heile tida;einstonig
Приклад
- ei monoton røyst
- som vantar variasjon;einsformig, skiftelaus, keisam
Приклад
- leve eit monotont liv