Розширений пошук

6 результатів

Словник нюношка 6 oppslagsord

offer

іменник середній

Походження

norrønt offr; av ofre

Значення та вживання

  1. gåve til ein guddom
    Приклад
    • bere fram eit offer for Herren
  2. frivillig pengegåve frå kyrkjefolket til eit visst føremål;
    jamfør kollekt (1)
    Приклад
    • offeret denne søndagen går til ungdomsarbeidet
  3. sjølvgløymande handling
    Приклад
    • fedrelandet krev dette offeret av oss;
    • det var ikkje noko stort offer å slutte å røykje
  4. person som må bøte eller lide, ofte for handlingane til andre;
    Приклад
    • han vart offer for eit mord;
    • ho var offer for intrigar på jobben;
    • læraren såg seg ut eit offer til leksehøyringa

kollektiv 2

прикметник

Походження

av latin ‘samla (saman)'; jamfør kollekt

Значення та вживання

  1. som gjeld ei heil gruppe;
    Приклад
    • kollektivt ansvar;
    • kollektiv oppgåveløysing;
    • kollektivt transporttilbod;
    • kollektiv trygging av landet i ei forsvarspakt
  2. i grammatikk: som samlar eit mangfald til ei eining
    Приклад
    • kollektive substantiv som ‘folk’

kollektor

іменник чоловічий

Вимова

kålekˊtor, i fleirtal kålekˊtorar eller  kålektoˊrar

Походження

gjennom engelsk, frå latin; jamfør kollekt

Значення та вживання

  1. ein av dei tre elektrodane på ein transistor (1)
  2. sonde eller spiss til å måle elektrisk potensial i atmosfæren med
  3. mekanisk komponent i ein roterande elektrisk maskin;

kollekt

іменник чоловічий

Походження

frå mellomalderlatin collecta, frå latin, av colligere ‘samle’; same opphav som kolleksjon

Значення та вживання

  1. (sum som kjem inn ved) pengeinnsamling som del av gudsteneste eller på oppbyggingsmøte;
    Приклад
    • samle inn kollekt;
    • telje opp kollekten
  2. fast ordlagd bøn som presten i høgmessa ber ved altaret føre første skriftlesinga
    Приклад
    • kollekten tek til med orda ‘lat oss alle be’

kollektbøn, kollektbønn

іменник жіночий

Значення та вживання

fast ordlagd bøn som presten i høgmessa ber ved altaret føre første skriftlesinga;

kollektiv 1

іменник середній

Вимова

kålˊektiv eller  kålektiˊv

Походження

jamfør kollekt

Значення та вживання

  1. gruppe menneske som har ein fellesskap, til dømes gjennom å eige noko saman eller arbeide mot eit felles mål
    Приклад
    • eit kollektiv av musikarar
  2. gruppe menneske med felles hushaldning;
    Приклад
    • leve i kollektiv
  3. i grammatikk: ord eller ordform som samlar eit mangfald til ei eining
    Приклад
    • substantivet ‘folk’ er eit kollektiv