Розширений пошук

3 результатів

Словник букмола 3 oppslagsord

konjugasjon

іменник чоловічий

Походження

fra latin ‘(ord)slektskap’; jamfør konjugere

Значення та вживання

  1. i grammatikk: bøyning av verb;
    bøyningsklasse for verb;
    Приклад
    • verb av første konjugasjon
  2. i biologi: en type kjønnet formering hos visse encellede organismer

deklinasjon

іменник чоловічий

Походження

fra latin; jamfør deklinere

Значення та вживання

  1. bøying eller bøyingsklasse av substantiv, adjektiv, determinativ og pronomen;
    Приклад
    • deklinasjon av substantiv i ulike kasus;
    • et hunkjønnsord av første deklinasjon
  2. i astronomi: vinkelavstand et himmellegeme har til himmelekvator, målt i grader
    Приклад
    • sommersolverv er tidspunktet der sola når sin største nordlige deklinasjon
  3. vinkel mellom den sanne nordretningen og den retningen magnetnålen til et kompass peker;
    Приклад
    • vestlig deklinasjon er når kompassnålen peker vest for den geografiske polen

konjugere

дієслово

Походження

fra latin ‘binde sammen’

Значення та вживання

  1. i grammatikk: bøye et verb;
    jamfør deklinere
  2. i biologi: pare ved konjugasjon (2)
  3. i matematikk: høre sammen;
    jamfør konjugert