kappe 1
іменник жіночий або чоловічий
Походження
av middelalderlatin cap(p)a; jamfør kåpeЗначення та вживання
- vidt, løsthengende plagg, ofte uten ermer og med eller uten hette
Приклад
- rektor og dekan har på seg kappe
- som etterledd i ord som
- munkekappe
- ytterplagg med tynnere stoff enn i en frakk
Приклад
- hun tar på seg kappa og går ut
- som etterledd i ord som
- regnkappe
- hodeplagg av lett stoff til kvinner
- smalt, rynket tøystykke over vindu, dør, på kjole eller lignende
- liten overbygning over nedgang på fartøy
- tekst som inngår i artikkelbasert doktoravhandling og som sammenfatter og sammenstiller de ulike artiklene;
Фіксовані вирази
- bære kappa på begge skuldreneprøve å være venn med begge parter i en strid;
tjene to herrer - kappe og krage
- snu/vende kappa etter vindenslutte opp om det som for tiden er mest populært
- partiet får kritikk for å snu kappa etter vinden;
- han var en opportunist som stadig vendte kappa etter vinden
- ta på sin kappeta ansvaret for eller utgiftene med