Nynorskordboka
vendetta
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein vendetta | vendettaen | vendettaar | vendettaane |
| vendettaer | vendettaene | ||
Походження
frå italiensk; av latin vindicta ‘hemn’Значення та вживання
- om eldre forhold på Korsika og Sicilia: blodhemn
- hemngjerrig eller fiendtleg innstilling til noko
Приклад
- ha ein personleg vendetta mot noko