Nynorskordboka
utvise
utvisa
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å utvisaå utvise | utviser | utviste | har utvist | utvis! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| utvist + іменник | utvist + іменник | den/det utviste + іменник | utviste + іменник | utvisande |
Значення та вживання
Приклад
- utvise den spionmistenkte frå landet;
- eleven vart utvist frå skulen i tre dagar
- i idrett: straffe ein spelar og eit lag gjennom at spelaren må forlate bana (mellombels), og at laget må spele med ein spelar mindre
Приклад
- bli utvist etter ei fæl takling