Nynorskordboka
tilkome 2, tilkomme 2
tilkoma, tilkomma
дієслово
розділений інфінітив: -a
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å tilkomaå tilkome | tilkjem | tilkom | har tilkome | tilkom! |
| å tilkommaå tilkomme | har tilkomme |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| tilkomen + іменник | tilkome + іменник | den/det tilkomne + іменник | tilkomne + іменник | tilkomande |
| tilkommen + іменник | tilkomme + іменник | tilkommande | ||
Значення та вживання
- bli til del;ha krav på
Приклад
- heile arven tilkjem meg
- vere rett, plikt eller oppgåve for;søme seg for
Приклад
- det tilkjem ikkje oss å døme