Nynorskordboka
supremati
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| eit supremati | suprematiet | supremati | suprematia |
Походження
gjennom fransk; frå latin supremus ‘høgaste’Значення та вживання
overhøgd (1), særleg om den overhøgda paven har i den katolske kyrkja