Nynorskordboka
snøre 2
snøra
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å snøraå snøre | snører | snørte | har snørt | snør! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| snørt + іменник | snørt + іменник | den/det snørte + іменник | snørte + іменник | snørande |
Походження
av snorЗначення та вживання
- dra eller trekkje saman med tråd, snor eller liknande;snurpe (2, 1), surre i hop, binde kring
Приклад
- snøre sekken og gå;
- ho snørte på seg støvlane sine og gjekk
- i overført tyding: gjere trongare
Приклад
- han kjende at halsen snørte seg saman av tørste;
- forhandlingane begynte å snøre seg til;
- nettet snører seg saman rundt den kriminelle ligaen
Фіксовані вирази
- snøre attstengje
- snøre oppopne ved å løyse band
- snøre seg innbruke snøreliv