Nynorskordboka
mora
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein mora | moraen | moraar | moraane |
| moraer | moraene | ||
Походження
frå latin ‘opphald, utsetjing’, av morari ‘dryge, stanse’Значення та вживання
i jus: forsøming av eller forseinking med å oppfylle føresegner i ein kontrakt til rett tid;
jamfør morarente