Nynorskordboka
investitur
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein investitur | investituren | investiturar | investiturane |
Походження
frå mellomalderlatin investitura ‘ikleding’, av latin investire ‘kle’; jamfør investereЗначення та вживання
om eldre forhold: høgtideleg innsetjing av til dømes høg geistleg