Nynorskordboka
hurkle 2
hurkla
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å hurklaå hurkle | hurklar | hurkla | har hurkla | hurkl!hurkla!hurkle! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| hurkla + іменник | hurkla + іменник | den/det hurkla + іменник | hurkla + іменник | hurklande |
Походження
jamfør norrønt hǫrkla ‘slepe seg fram’; i avlydstilhøve til harke (4Значення та вживання
gjere ujamn;
gå, røre seg ujamt med ein skurrande lyd;
skurre, til dømes av meiar mot ujamn is