Nynorskordboka
haubits
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein haubits | haubitsen | haubitsar | haubitsane |
Походження
etter tysk Haubitze; av tsjekkisk houfnice ‘steinslyngje’Значення та вживання
kanon med heller stutt røyr som skyt prosjektilet i høg, krum bane slik at det kan nå mål bak høgder og liknande