Nynorskordboka
turfølgje, turfølge, turfylgje
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| eit turfølge | turfølget | turfølge | turfølga |
| eit turfølgje | turfølgjet | turfølgje | turfølgja |
| eit turfylgje | turfylgjet | turfylgje | turfylgja |
Значення та вживання
gruppe som går eller reiser på ein (lengre) tur (1, 2) saman
Приклад
- eit turfølgje på åtte personar;
- mannen kom vekk frå turfølgjet sitt