Nynorskordboka
dynte
dynta
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å dyntaå dynte | dyntar | dynta | har dynta | dynt!dynta!dynte! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| dynta + іменник | dynta + іменник | den/det dynta + іменник | dynta + іменник | dyntande |
Походження
jamfør norrønt dyntr ‘slag, støyt’Значення та вживання
- dutte;
Приклад
- dynte (med) barnet
- gå tilgjort;vere tilgjord, dente
Приклад
- gå berre og dynte (seg)