Nynorskordboka
inkriminere
inkriminera
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å inkrimineraå inkriminere | inkriminerer | inkriminerte | har inkriminert | inkriminer! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| inkriminert + іменник | inkriminert + іменник | den/det inkriminerte + іменник | inkriminerte + іменник | inkriminerande |
Значення та вживання
- skulde eller sikte for brotsverk
- gje opplysningar som viser at nokon er skuldig i eit brotsverk
Приклад
- han vil ikkje inkriminere seg sjølv
- brukt som adjektiv
- eit inkriminerande materiale er lagt fram