Nynorskordboka
førehandsgodkjenne
førehandsgodkjenna
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å førehandsgodkjennaå førehandsgodkjenne | førehandsgodkjenner | førehandsgodkjende | har førehandsgodkjent | førehandsgodkjenn! |
| førehandsgodkjente |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| førehandsgodkjend + іменник | førehandsgodkjent + іменник | den/det førehandsgodkjende + іменник | førehandsgodkjende + іменник | førehandsgodkjennande |
| førehandsgodkjent + іменник | den/det førehandsgodkjente + іменник | førehandsgodkjente + іменник | ||
Значення та вживання
godkjenne noko før det blir aktuelt, gjort eller gjennomført
Приклад
- førehandsgodkjenne planen for semesteret;
- utgiftene er førehandsgodkjende