Nynorskordboka
dignitar, dignitær
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| ein dignitær | dignitæren | dignitærar | dignitærane |
| ein dignitar | dignitaren | dignitarar | dignitarane |
Походження
av latin dignus ‘verdig’Значення та вживання
person i høgt embete i stat, kyrkje eller ved hoff;