Nynorskordboka
daudkjøt, daudkjøtt
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| eit daudkjøt | daudkjøtet | daudkjøt | daudkjøta |
| eit daudkjøtt | daudkjøttet | daudkjøtt | daudkjøtta |
Значення та вживання
- svampete, kjenslelaust vev i sår
- slapp og dårleg trent muskulatur
Приклад
- kvitte seg med feitt og daudkjøt
- i overført tyding: overflødig eller uproduktiv del av noko
Приклад
- staben har litt daudkjøt;
- det er ikkje rom for daudkjøt på laget