Nynorskordboka
kommunikativ
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| kommunikativ | kommunikativt | kommunikative | kommunikative |
Значення та вживання
- som gjeld kommunikasjon (2)
Приклад
- han er sprenglærd, men manglar kommunikative evner
- som kommuniserer klart og tydeleg
Приклад
- kommunikative menneske;
- det er viktig for ein politikar å vere kommunikativ