Nynorskordboka
streite 2, straighte
streita, straighta
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å straightaå straighte | straightar | straighta | har straighta | straight!straighta!straighte! |
| å streitaå streite | streitar | streita | har streita | streit!streita!streite! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| straighta + іменник | straighta + іменник | den/det straighta + іменник | straighta + іменник | straightande |
| streita + іменник | streita + іменник | den/det streita + іменник | streita + іменник | streitande |
Походження
av streitФіксовані вирази
- streite oppgjere sømeleg og skikkeleg (1)
- ho har streita opp livet sitt;
- streite seg opp