Bokmålsordboka
kommunikativ
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| kommunikativ | kommunikativt | kommunikative | kommunikative |
Значення та вживання
- som gjelder kommunikasjon (2)
Приклад
- han er sprenglærd, men mangler kommunikative evner
- som kommuniserer klart og tydelig
Приклад
- kommunikative mennesker;
- det er viktig for en politiker å være kommunikativ