Bokmålsordboka
syndikere
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å syndikere | syndikerer | syndikerte | har syndikert | syndiker! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| syndikert + іменник | syndikert + іменник | den/det syndikerte + іменник | syndikerte + іменник | syndikerende |
Значення та вживання
- danne et syndikat
- fordele økonomisk risiko på flere
- publisere noe samtidig i mange publikasjoner