Bokmålsordboka
vørdsløs, vørdslaus, vørslaus, vørsløs
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| vørdslaus | vørdslaust | vørdslause | vørdslause |
| vørdsløs | vørdsløst | vørdsløse | vørdsløse |
| vørslaus | vørslaust | vørslause | vørslause |
| vørsløs | vørsløst | vørsløse | vørsløse |
Значення та вживання
Приклад
- vørdsløs framferd
- brukt som adverb:
- fare vørdsløst fram;
- lastebilen kjørte vørdsløst
Приклад
- være vørdsløs med seg selv