Bokmålsordboka
vingesus
іменник чоловічий або середній
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en vingesus | vingesusen | vingesus | vingesusene |
| середній | et vingesus | vingesuset | vingesusavingesusene | |
Значення та вживання
- sus (1) fra vingeslagene til en fugl
Приклад
- høre vingesus av storfugl
- opphøyd stemning eller fornemmelse av noe;jamfør historisk sus
Приклад
- et slott med historisk vingesus