Bokmålsordboka
bokollektiv, bukollektiv
іменник середній
однина | множина | ||
---|---|---|---|
неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
et bokollektiv | bokollektivet | bokollektivbokollektiver | bokollektivabokollektivene |
et bukollektiv | bukollektivet | bukollektivbukollektiver | bukollektivabukollektivene |
Значення та вживання
gruppe av personer som bor sammen og deler på utgifter og arbeidsoppgaver i forbindelse med boligen;
jamfør kollektiv (1, 2)