Bokmålsordboka
vikar
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| en vikar | vikaren | vikarer | vikarene |
Походження
av latin vicarius ‘som trer i stedet for’Значення та вживання
person som midlertidig tar over en stilling for en annen
Приклад
- skaffe vikar;
- ha vikar i siste time;
- steppe inn som vikar for noen