Bokmålsordboka
bløtlegge, bløytlegge
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å bløtlegge | bløtlegger | bløtla | har bløtlagt | bløtlegg! |
| å bløytlegge | bløytlegger | bløytla | har bløytlagt | bløytlegg! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| bløtlagt + іменник | bløtlagt + іменник | den/det bløtlagte + іменник | bløtlagte + іменник | bløtleggende |
| bløytlagt + іменник | bløytlagt + іменник | den/det bløytlagte + іменник | bløytlagte + іменник | bløytleggende |
Значення та вживання
legge i bløt
Приклад
- bønnene bør du bløtlegge på forhånd