Bokmålsordboka
uvirksomhet
іменник чоловічий або жіночий
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en uvirksomhet | uvirksomheten | uvirksomheter | uvirksomhetene |
| жіночий | ei/en uvirksomhet | uvirksomheta | ||
Значення та вживання
det å ikke foreta seg noe eller ha noe å gjøre;
Приклад
- vinterens uvirksomhet hadde gjort ham ute av form