Bokmålsordboka
uvilkårlig
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| uvilkårlig | uvilkårlig | uvilkårlige | uvilkårlige |
Значення та вживання
som kommer eller inntreffer uten intensjon eller overveielse;
Приклад
- en uvilkårlig bevegelse;
- få en uvilkårlig tanke
- brukt som adverb:
- han tenkte uvilkårlig på barna;
- spredt bosetning fører uvilkårlig til mer reising og transport