Bokmålsordboka
uvennlig
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| uvennlig | uvennlig | uvennlige | uvennlige |
| ступені порівняння | ||
|---|---|---|
| вищий | найвищий неозначена форма | найвищий означена форма |
| uvennligere | uvennligst | uvennligste |
Значення та вживання
som bærer preg av uvennskap, motvilje eller uvelkommen stemning;
uelskverdig, hard, fiendtlig (1)
Приклад
- være uvennlig mot noen;
- gjøre en uvennlig handling mot noen;
- si noe i en uvennlig tone;
- et uvennlig strøk i byen