Bokmålsordboka
utvirke
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å utvirke | utvirker | utvirka | har utvirka | utvirk! |
| utvirket | har utvirket | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| utvirka + іменник | utvirka + іменник | den/det utvirka + іменник | utvirka + іменник | utvirkende |
| utvirket + іменник | utvirket + іменник | den/det utvirkede + іменник | utvirkede + іменник | |
| den/det utvirkete + іменник | utvirkete + іменник | |||
Значення та вживання
oppnå gjennom anstrengelse
Приклад
- han fikk utvirket at alle tilsatte fikk lørdagsfri