Bokmålsordboka
utskrive
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å utskrive | utskriver | utskreivutskrev | har utskrevet | utskriv! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| utskreven + іменникutskrevet + іменник | utskrevet + іменник | den/det utskrevne + іменник | utskrevne + іменник | utskrivende |
Значення та вживання
Приклад
- bli utskrevet til krigstjeneste
- gi skriftlig tillatelse til å forlate, for eksempel et sykehus;jamfør utskreven (2)
Приклад
- de utskriver pasientene tidligere enn før