Bokmålsordboka
uskifte
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| et uskifte | uskiftet | uskifter | uskiftauskiftene |
Значення та вживання
bo (2, 2) som foreløpig ikke er delt mellom arvinger;
jamfør sitte i uskiftet bo
Приклад
- sitte i uskifte