Bokmålsordboka
urørt
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| urørt | urørt | urørte | urørte |
Значення та вживання
- som ikke er rørt eller tatt i bruk
Приклад
- senga var urørt;
- la maten stå urørt;
- urørt natur
- som ikke er følelsesmessig preget av noe;
Приклад
- være urørt av kaoset