Bokmålsordboka
urørlig
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| urørlig | urørlig | urørlige | urørlige |
Значення та вживання
- som ikke beveger seg
Приклад
- en urørlig skikkelse
- brukt som adverb:
- stå urørlig bak et tre;
- ligge urørlig i senga
- som ikke kan røres;
Приклад
- urørlig eiendom;
- urørlig kapital
- om religiøse forhold: så hellig at en ikke må røre ved det